Zojuist terug van Rockin’ Park waar geweldige artiesten een Goffertpark hebben vermaakt. Onder deze artiesten stond ook Anouk geprogrammeerd. Tja het blijft een moeilijke tante wat betreft fotografie van haar shows, hoewel het de laatste tijd ook wel wat soepeler leek te gaan.

Vandaag ging het echter weer eens anders. Bij aankomst bij de Press Office op het festivalterrein hing er een briefje dat het fotograferen van Anouk uitsluitend mocht onder bepaalde voorwaarden. De voorwaarden waren als volgt: De foto’s moesten ter goedkeuring naar EMI gestuurd worden, waarna pas na goedkeuring publicatie mogelijk was. Omdat ik niet de kwaadste ben en in het verleden al eens een aanvaring met Anouk heb gehad, besloot ik me netjes aan de regels te houden en het contract te tekenen. EMI mocht van mij best de foto’s van te voren zien.

Om kwart voor zeven meldde ik me aan de fotopits, alwaar al heel wat fotografen stonden. Ik werd aangesproken, omdat er iets op stapel stond. "Omdat het eigenlijk belachelijk is dat alleen Anouk deze eis stelt, hebben we besloten haar te boycotten. Doe je mee?"

Ach ja waarom ook niet dacht ik bij me zelf. Ergens hadden ze gelijk natuurlijk, bedoel zelfs Lenny Kravitz, Live en Counting Crows deden niet zo moeilijk en dat zijn toch de internationale sterren op dit festival. Ook anderen werden overtuigd om mee te doen. De fotograaf van het ANP, moest nog even bellen of het in orde was om niet Anouk te fotograferen, maar deze kreeg ook al gauw groen licht. En toen Anouk dus het podium betrad, werd er een foto van het collectief boycot-fotografen genomen met Anouk op de achtergrond, waarna we allemaal linea recta de fotopits verlieten, een paar fanclub-fotografen achterlatend (welke wij natuurlijk niks kwalijk konden nemen dat zij wel fotografeerden, zij waren daar speciaal voor Anouk).

De stoet fotografen verlaat de fotopits van Rockin’Park bij de eerste tonen van Anouk

Morgen sta ik gewoon op Parkpop. Ik heb al begrepen dat we daar geen rare dingen hoeven te verwachten.